X
تبلیغات
رایتل
 
سیب
 
 

نفیر شکستن یکی شاخه

چنان ضجه باران

یا زنگ کلیسایی متروک

و یا قلبی

پاره پاره است .

نفیر شکستن یکی شاخه

چنان فریاد پاییزی است

شکسته در سکوت برگی

در خاطره ای خوش

از رطوبتی .

شاخه کوچک فندق

ترانه ای است در خود آگاه تنم

در خودآگاهی که در آن

ریشه ام فریاد می زند :

سرزمین من مجروح است .


 پابلو نرودا – ابدیت یک بوسه – دفتر اول



ارسال شده در تاریخ : جمعه 6 شهریور‌ماه سال 1388 :: 01:19 ب.ظ :: توسط : بهار
آخرین مطالب
آمار وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان: 56392